Dag 2: Zelfmanagers leiden de weg

Tussen alle aan hun outfit herkenbare deelnemers van de Iceland Challenge, valt het shirt om de schouders van een landgenoot door op, vanwege de grote letters op zijn shirt: (N)Iceland. Het is Manuel Rosdorff van IJsland Specialist. Hij behoort tot het team van gidsen, samen met Edwin Zanen.

Met de uitdrukking wordt geen woord teveel gezegd, want de eerste expeditiedag is magistraal. ,,Van zo’n start, met deze weersomstandigheden, daar kun je alleen maar dromen”, zegt Edwin. De groep Nederlanders mag hiken door een schilderachtige decor.

Zijn kinderen gaan hier naar school. ,,En samen met mijn vrouw maak ik Dominicus-gids van IJsland”, vertelt Edwin, die zijn eigen divisie heeft binnen het bedrijf van een IJslandse touroperator. ,,Ik vind het leuk om het ongebruikelijke te organiseren en dat zelf mee te maken, zoals ik dit project heel graag zelf wilde begeleiden. Met mensen die het vanuit een bepaalde drive doen, dit is geen reguliere trekking, dit is supergaaf. De samenstelling van de groep spreekt tot de verbeelding, het onderzoek wat er mee gemoeid is, alles maakt het tot een andere ervaring dan ik hier gewend ben.” Recentelijk was hij ook de lokale producent van Expeditie Poolcirkel maar ook Wie is de Mol. ,,In IJsland kan het zo anders zijn”, is ook hij aan het geniet van de eerste dag. ,,Het ene moment waan je je walking in paradise, het andere moment is er een flinke regenbui. Je moet continue op je hoede zijn, want je wordt telkens geconfronteerd met de elementen die bij IJsland horen.”

Iceland_Diabetes_Challenge 2014 Bas van de Goor Foundation

Bas heeft in de morgen een koppel van twee deelnemers aangewezen; Abderrahman en Debbie gaan voorop bij het afleggen van de route. Zij vertellen hun relaas.

Abderrahman
De expeditie valt tijdens de ramadan. ,,Gisteren heb ik er wel aan meegedaan, maar ik wist wat me ongeveer te wachten stond vandaag, dat het intensief ging worden. We gingen omhoog en het was inderdaad zwaar, ook al is mijn conditie heel goed. Je draagt ook nog eens een flinke rugzak. Ik moet mijn gezondheid niet gaan belemmeren. Ik bekijk het per dag, als het een minder intensieve dag is kan ik vasten. Ik zorg ook voor compensatie, zal het vasten inhalen.”
,,Ik moet voorkomen dat ik een hypo krijg. Ik ben al ver van huis, maar dan helemaal. Dat is het extra risico dat je loopt tijdens zo’n expeditie, als persoon met diabetes. Ik heb me daar in verdiept en informatie in gewonnen om te weten wat verstandig zou zijn. ’Als je het niet aankunt, hoef je niet per se mee te doen aan het vasten’, werd me gezegd. Ik kan het nu nog met tabletten af, maar als het verkeerd wil, moet ik insuline spuiten en dat probeer je te voorkomen.”
,,Ik beweeg veel en wil graag voorop lopen, zoals vandaag bij mijn rol hoorde. Het is een opdracht, zo zie ik het. En ik wel altijd graag iets voor de mens doen en in dit geval ben je met het team en heb je als degene die de route bepaalt - maar ook in andere situaties - een stukje verantwoordelijkheid voor anderen. Je helpt elkaar, dat is ook zelfmanagement. Ik wil ook een voorbeeld zijn voor anderen, niet alleen deze week in IJsland voor de mededeelnemers, maar ook daarbuiten, je kunt er anderen mee stimuleren en motiveren. Ik doe het voor mijn eigen gezondheid, maar ook voor die van andere mensen. Voor je broeder. Welke kleur dan ook.”
Over het bidden op een bergtop in een prachtig decor. ,,Daar denk je op dat moment niet aan, het hoort bij mijn dagelijks leven, je denkt aan je normen en waarden. Geloof is Geloof. Ik ga daar niet op mijn knieën omdat het een mooi plaatje oplevert voor Facebook. Naderhand heb ik het nog een keer in de tent gedaan. Bidden is van essentieel belang. Richting Oost. Ik heb m’n kompas daarvoor altijd bij de hand.”
,,Het was absoluut een bijzondere dag. We hebben echt genoten, zo bijzonder. Het landschap, de omgeving. Het is sowieso een leuke uitdaging om te mogen meedoen aan deze Challenge. Om iets mee te maken wat je anders nooit zou doen. Om te kijken of je zoiets aankan. Was het maar waar dat iedereen in beweging blijft en het voedingspatroon in de gaten houdt. Dan hadden de diabetescijfers niet zo ontzettend hoog geweest in ons land. Het groeit echt snel, vooral met type 2.”

Iceland_Diabetes_Challenge 2014 Bas van de Goor Foundation

Debbie
Ergens op een van de hellingen vertelt gids Edwin dat we horizontaal vier kilometer hebben gelopen. ,,Ik heb 7.5”, onderbreekt Debbie. Edwin kijkt verontwaardigd opzij, of Debbie soms haar stappenteller checkt. Maar het is haar sensor. ,,Ik begon de dag met een geweldige bloedsuiker van 5.6, dat is wat de gezonde mens ook ongeveer heeft. Daarna bleek-ie naar 16 te zijn gestegen, maar dat vond ik niet zo erg, want ik had wat energie te verbruiken. Tijdens de wandeling prikte ik en stond de waarde nog steeds op 16, waarop ik wel besloot om wat te gaan eten.”
,,Wat uitzonderlijk is, dat je honger hebt met z’n hoge bloedsuikerwaarde. Vervolgens heb ik insuline gegeven. Maar na de lunch had ik opeens een waarde van 20. Het ging echt op en neer. En dat is vermoeiend voor het lichaam, fysiek eigenlijk slopend, dat wisselen van die bloedsuikers. Zeker als je dan nog fysiek belastend verder moet. Als ik mijn diabetesverpleegkundige zou vertellen dat ik op 20 zit en door ga met activiteiten, zou ze een beetje boos worden. Ik heb overleg gepleegd met het hier aanwezige begeleidende medisch team. Ik voelde me naderhand gelukkig beter en de waarde daalde ook.”
,,Ik denk dat ik teveel van mezelf heb gevraagd, ook omdat ik samen met Abderrahman aangewezen was voor te gaan op de route. Ik wilde me daarmee in spannen om voorop te gaan en met de rest mee te lopen. Sommigen lopen liever in een wat sneller tempo en dat betekende dan dat ik hen voor moest blijven. Ik zat voorheen vooral veel op de fiets en ben sinds een half jaar veel gaan wandelen, maar mijn tempo ligt zelfs na een half jaar trainen nog lager dan andere geoefenden. Ik ben al blij dat ik zoveel kilometers aankan, als ik dat vergelijk met een tijdje geleden, dat ik bij acht vlakke kilometers al veel pijntjes had.”

,,Op een gegeven moment zat ik er vandaag echt even doorheen, maar gelukkig bleven we toen even wachten op de anderen die wat verder wegliepen. Gelukkig kan ik dan wel de switch maken, van het fysiek lastig hebben en toch mentaal kunnen genieten. We hadden paden die ontzettend stijl waren en dan sta je na een stuk klimmen boven even uit te puffen en heb je het warm, en dan kijk je naar beneden en zie je al die andere Challengers nog bezig aan die klim en denk je: heb ik die gedaan? Zo stijl? En dan zie je het tegelijkertijd schitterende uitzicht… Ik heb goed om me heen gekeken. Het is echt prachtig, zo bizar, hoe zo’n landschap zo verschillend kan zijn, de gemarmerde kleuren, vulkanisch glas, lavagesteente, maar ook groene vlakten, het wandelen door de sneeuw. Dat laatste loopt niet gemakkelijk en ineens gaat het van wit naar het zwarte gruis.”

Ze heeft wat last van haar voeten. ,,Wellicht doordat ik bij de eerste steile helling iets te hard van start ben gegaan. Ik voel wat wrijving en hoop maar niet dat er blaren op komst zijn. Ik krijg wat zalf van huisarts Bas Houweling en hoop dat het zijn werking heeft. Blaren zou ik heel vervelend vinden, ik ben echt een mietje wat dat betreft. Stijve spieren kan me niet schelen, dat loop ik er wel uit.” ,,Ik ben iemand die het graag zelf wil doen, ben geen persoon die snel op de leiding afstapt met de vraag: help mij. Ik stel mezelf niet afhankelijk op tegenover die dan ook.” Over zelfmanagement gesproken. ,,Het is beter dingen tijdig aan te geven of soms uit handen te geven.”

,,Ik was bang dat het slecht weer zou worden, had gisteren de waarschuwing gelezen, dat mensen vanwege de sneeuwstorm niet naar boven mochten. Bleek het gelukkig voor gisteren te gelden. Ik dacht dat het hier bij aankomst toch zou sneeuwen of spoken, maar het viel mee. Onderweg hadden we een bui; snel regenjas en zak over de rugzak heen. Na de wandeling van zo’n zeven uur hebben we de tent opgezet terwijl het behoorlijk regende. Maar het is echt niet alleen afzien; het is ontzettend leuk. Ik geniet van de kleine dingen van de natuur, al zijn het van de glimmende soms glitterende steentjes. Ik heb wat foto’s bekeken die ik onderweg gemaakt heb, zoooo… Prachtig, waar we allemaal nu al zijn geweest…”

Iceland_Diabetes_Challenge 2014 Bas van de Goor Foundation

Bekijk hieronder de foto's en lees de verslagen van de afgelopen dagen.

06-07-2014 IJslandse imposantheid tijdens eerste dag in IJsland
04-07-2014  Iceland Diabetes Challenge nu definitief van start

Deel |